Arnhemse Kroegen toen en nu

Verhalen

Een adres kun je opzoeken en een jaartal staat in een archief. Hoe het er binnen rook, wie er altijd op dezelfde kruk zat en waarom iemand er nooit meer kwam, staat nergens. Dat is wat hier terechtkomt.

Feiten, herinneringen en sterke verhalen staan hier naast elkaar, met het label erbij. Een herinnering hoeft niet tot op het jaar te kloppen om waar te zijn, maar je hoort wel te kunnen zien wat je leest.

6 verhalen

Elke vrijdagmiddagborrel werd hier door mij en mijn collega's en vrienden van collega's en buren van vrienden van collega's en wie maar aanhaakte gehouden. Destijds nog met heerlijke gratis tapas van Yvonne, ondenkbaar nu. De keren dat ik 's middags langs Vrijdag liep richting de AH om boodschappen te doen voor het avondeten en dan bleef hangen en het nooit redde naar de AH zijn ontelbaar. Wat heb ik hier veel tijd doorgebracht, geld heen gebracht en vrienden voor het leven gemaakt. Ondanks de veranderingen in de loop der jaren kom ik er nog steeds graag, maar niet meer zo vaak als vroeger.

Laura, over 2003 herinnering · Cafe Vrijdag

Café 't Moortgat, 1986-1999, een heerlijke bruine kroeg met veel soorten bier. We kwamen er als studenten van de MBCS/HBCS (nu IAHL, van Hall Larenstein, Velp) veelvuldig, tijdens de studie en naast de studie. Later toen ik al afgestudeerd was, was het een vaste plek om na het werk, ik woonde in het centrum, een biertje te drinken. Bij het 10-jarig bestaan hebben Ronald Bos, toen ook barman en een paar andere kroegvrienden 2 stalen buizen aan het plafond gehangen om de barmannen, Gerrit, Gerard en Ed te feliciteren en als knipoog naar het jaarlijkse bezoek aan een Belgische brouwerij. In Antwerpen kwamen we als afsluiter altijd in een kroeg terecht waar je aan de verwarmingsbuizen kon gaan hangen in de kelder, en dat gebeurde veelvuldig. Na het krijgen van een relatie, kinderen en verhuizen naar Velp ben ik er niet veel meer geweest. Mis het nog steeds, prachtige kroeg! Heel soms ga ik er nog wel eens een biertje drinken.

Wim, over 1986 herinnering · Cafe 't Moortgat

Omdat mijn motivatie voor school minimaal was, was ik daar zo'n drie of vier dagen per week te vinden, dus onder schooltijd. Vaak zag ik George niet eens zitten in de donkere kroeg, tot hij "hey, boy" tegen je zei […]. Naarmate de jaren verstreken deed ik ook klussen voor George en zijn vrouw Netty. Ook zijn zoon Orlando, die een blauwe maandag een boksschool runde boven het café, was een bekende. Toen George naar de overkant verhuisde, onder Big Apple, was het niet meer hetzelfde. Prachtige vent, prachtige tent.

Arne Sunter, over 1980 herinnering · George Jazzcafé

Vaste verzamelplek voor we naar Vitesse liepen, om een paar uur later teleurgesteld het verdriet weer weg te drinken.

Jeffrey Brugman herinnering · Café de Betuwe

De kroeg waar mijn zus vroeger werkte. Ze werd gebracht door mijn vader en weer teruggebracht door kroegbaas Hans Kramer, want ze was nog best jong toen ze er ging werken. Mooie kroeg was het.

Hilde herinnering · The Mod Pub

Ik zat een keer in The Move aan de bar met mijn baas Willem van Rijswijk. Het was een gezellige, drukke avond. Iedereen kletsen, lachen en bier drinken. Het was denk ik ook kermis, want op een gegeven moment zette iemand een roze olifant-knuffel op de bar. Willem vond hem geweldig en zette liederlijk de olifant bij een bijna leeg biertje op de bar met de slurf in het glas. Verder lachen, kletsen en bier drinken, en af en toe werd de olifant geaaid of toegesproken. Mijn collega die aan het werk was had de nieuwe vriendschap van Willem met de olifant minder goed meegekregen. Dus wilde ze ook dat glas opruimen tijdens haar werkzaamheden. Maar Willem pakte razendsnel het glas vast en riep hard, en heel serieus: “Neee!!! Die is van de olifant!” Ze liet het glas dus maar staan en Willem aaide de olifant nog een keer.

Annet Jaspers herinnering · Café The Move

Zelf iets vertellen

Alles is welkom, ook als je het jaartal niet meer weet en ook als het maar twee zinnen zijn. Juist de kleine dingen ontbreken: wat er op de jukebox stond, hoe de baas heette, waarom er een fiets aan het plafond hing.

Om iets in te sturen heb je een account nodig. Niet om drempels op te werpen, maar omdat we willen kunnen terugvragen wat je bedoelt, en omdat een archief moet weten van wie iets komt.

Inloggen of account maken

Liever geen account? Mail het dan. Dat leest ook iemand.